علىّ بن أبى طالب رئيس و امير آن بوده است » .
حقيقت مقام و منزلت حضرت امير المؤمنين عليه السلام
و بر اين اساس مذكور ، معناى بسيارى از أخبارى كه در آن وارد شده است از ائمّه اطهار عليهم السّلام كه ما چنينيم و ما چنانيم ، ما شفعائيم ، ما باب نجاتيم ، ما حِطّهء بنى إسرائيليم ، ما حَبل متّصل بين آسمان و زمين هستيم و غيرها ، همه روشن و آشكارا مىشود . البتّه معنايش را به همانطور كه ما در اينجا بيان كرديم قدرى در اين دنيا ادراك مىكنيم ؛ و ليكن در آن دنيا انسان به تمام معنى الكلمه مشاهده مىكند و لمس مىنمايد ؛ و اين معانى موجوديّت خارج پيدا مىكند يعنى انسان قرآن را مىبيند كه چه عوالمى است كه مشرق و مغرب عالم را گرفته ؛ و آن حقيقت أمير المؤمنين است كه محدود به يك حدّ خاصّ و بدن خاصّى هم نيست ؛ چون قرآن كلام خداست و كلام خدا مجرّد است و حدّ ندارد ؛ و لذا انسان در آن عالم مقام أمير المؤمنين عليه السّلام را بى حدّ و بدون اندازه مينگرد .
و چقدر لطيف و عالى اين مطلب را مرحوم آية الله حاج ميرزا حبيب الله خراسانى در چند بيتى بيان كرده است :
مرا پيرِ طريقت جز علىّ نيست * كه هستى را حقيقت جز علىّ نيست
مَبين غير از علىّ پيدا و پنهان * كه در غيب و شهادت جز علىّ نيست
مجو غير از علىّ در كعبه و دير * كه هفتاد و دو ملّت جز علىّ نيست