« و شما اينطور نبوديد كه بتوانيد پنهان كنيد و مستور نمائيد كه گوش شما و چشمهاى شما و پوستهاى بدن شما گواهى ندهند ! بلكه شما چنين مىپنداشتيد كه بيشتر كارهائى را كه انجام ميدادهايد خدا نميداند و نمىفهمد . »
وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ .
« اين گمان بدى بود كه شما ميكرده ايد ! گمان زشتى بود كه به خدا برده ايد ! و چنين پنداشتيد كه خداوند از كار شما خبر ندارد ؛ و بدون اطّلاع است ! بنابراين خسران و زيان به پاداش اين سوء ظنّ به خدا براى شما پيدا شد ! و بالنّتيجه از خاسرين شديد ! و اينك در كنار آتش و در شُرفِ افتادن در آتش هستيد ! »
با دقّت و تأمّل در اين آيات نتائج مهمّى دستگير مىشود .
شهادت اعضاء و جوارح اختصاص به دشمنان خدا دارد
أوّلًا اين آيات كه دلالت بر گواهى دست و پا و گوش و چشم و پوستهاى بدن در روز قيامت دارند راجع به دشمنان خدا ، أَعْدَآءُ اللهِ است ؛ ما در آيهاى از آيات قرآن نداريم كه در روز قيامت پوست بدن مؤمن يا دست و پاى او شهادت دهند ؛ شهادت جوارح و جلود اختصاص به كفّار و أعداء الله يعنى جماعت غير مؤمنين دارد ، و جوارح گواهى بر اهل معصيت از مؤمنين نميدهند .
وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ ،
اعداء خدا كه محشور ميگردند حالشان اينچنين است .
و از اينجا استفاده مىشود همان طورى كه فقهاء ذكر مىكنند كه