مىكنند ؛ اين بيدارىها از روى مصادفه و اتّفاق نيست ، بلكه بيدارىها ملكوتى است كه بوسيلهء فرشتگان انجام ميگيرد ؛ اگر انسان استفاده كرد و برخاست آنها تقويت و تأييد مىكنند و روحانيّت ميدهند ؛ و اگر نه متأثّر ميشوند و كسل ميگردند ؛ آن مرحوم ميفرمايد : اگر از خواب برخاستيد ، آن ملائكه را كه نمىبينيد ، أقلّا به آنها سلام كنيد و دعا كنيد و تحيّت و تكريم بگوئيد و تشكّر نمائيد !
و دعائى در آن كتاب به عنوان سلام و تحيّت براى آن فرشتگان نقل مىكند كه چون انسان از خواب بيدار مىشود آن دعا را بخواند ؛ و حمد خدا را بجا آورد كه چنين موجودات ملكوتى را ملازم با او قرار داده ، تا او را براى انس و خلوت و مناجات با پروردگار تأييد كنند ؛ و از تعلّقات عالم مادّه و رذائل اخلاق و شهوات پاك كنند و توجّه به خدا دهند .
يكى از برادران ايمانى نقل ميكرد ؛ شبى نزديك اذان صبح در حرم حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام بودم و همهء مردم به عبادت مشغول و هر كس به كار خود بود : خود يكى از ارباب مكاشفه و صاحب حال كه او را مىشناختم او هم در بالاى سر مطهّر به تفكّر و تعمّق فرو رفته بود مردم منتظر بودند كه اذان بشود و نماز صبح را بخوانند ؛ من آمدم نزد آن مرد و گفتم : آقا نماز صبح شده است ! ؟ يك نگاه به من كرد و گفت : مگر تو كورى ؟ نديدى كه ملائكهء شب رفتند و ملائكهء صبح آمدند ! ؟
آن شخص مراقب و متفكّر راست ميگويد ؛ او مىبيند ؛ چون چشم ملكوتيش باز شده است امّا ديگران نمىبينند ؛ چشم منحصر به اين دو
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 168
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٦٨