و در شانهء راست و شانهء چپ قرار ميگيرند ، ملك موجودِ مادّى نيست كه محلّ بخواهد ؛ ولى چون تعلّق به مادّه ميگيرد نسبت و اضافه اى با مادّه پيدا مىكند ، مثل روح ما كه مادّى نيست ولى بواسطه تعلّق به بدن اضافه و نسبت خاصّى با بدن حاصل مىكند ؛ آمدن دو فرشتهء آسمانى و قرار گرفتن بر دو شانه هم نظير تعلّق نفس به بدن است ؛ و راست و چپ كنايه از سعادت و شقاوت است ؛ يعنى آن فرشتگان يكى أعمال خوب را ثبت مىكند و انسان را به كارهاى نيك دعوت مىكند و الهام مىبخشد ؛ و ديگرى اعمال بد را ضبط مىنمايد و انسان را از اعمال زشت باز ميدارد و نهى مىكند ،
و ملائكهء شب از اوّل غروب آفتاب مىآيند و با انسان ملازمند تا سپيده صبح ؛ هر وقت اينها مىآيند آنها ميروند و هر وقت آنها مىآيند اينها ميروند .
اين فرشتگان را ملائكهء ليليّه و نهاريّه گويند .
مرحوم آية الله الاعظم آقاى حاج ميرزا جواد آقا مَلِكىّ تبريزىّ أعلى الله تعالى مقامَه الشّريف كه از اكابر علماء اتقياء و افاضل اولياء و اصفياء بودهاند و داراى مقامات و درجات و كراماتاند در دو كتاب خود كه بنام « أسرار الصّلاة » و « أعمال السّنة » يا « مراقبات » است ميفرمايد :
شب كه انسان ميخوابد ملائكهء موكّل بر انسان ، انسان را بيدار مىكنند براى نماز شب ، و بعد چون انسان اعتنا نمىكند و دوباره ميخوابد باز او را بيدار مىكنند ، دوباره ميخوابد باز او را بيدار
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٦٧