اختيار خود انجام داده است .
فَكَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
. « 1 »
« پس چگونه است زمانى كه ايشان را گرد آوريم براى روزى كه در آن شكّى نيست (
يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ
« 2 » و به هر نفسى آنچه را كه انجام داده است ميرسانيم و ميدهيم و
به نحو تامّ و تمام به خوردش ميدهيم و إشباعش مىكنيم ؛
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
، و ايشان مورد ستم واقع نمىشوند . »
يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى
. « 3 »
« در آن روز انسان متذكّر أعمال خود ميگردد ، و آن تذكّر و يادآورى ديگر در آن وقت براى او چه فائدهاى دارد ؟ » چون انسان مىبيند كه سلسلهء أعمالش داراى لَفّى نيست و قابل تدارك نيست ؛ همه نشر است ، برگشتى ندارد .
الآن ما اين اعمالى را كه انجام داديم موجود است ، منتهى پيچيده . ساعتها ميگذرد و اينها دور گردن انسان پيچيده ميشوند ، عيناً مانند نوار ، منتهى نوار ملكوتى . اين نوار در هر لحظه كه ميگذرد صدا را برميدارد ، صداى گوينده را برميدارد ، صداى تِكتك ساعت را برميدارد ، صداى هُو هو كردن كولر را برميدارد ، صداى عطسه را
هامش
( 1 ) آيه 25 ، از سورهء 3 : ءَال عمران
( 2 ) قسمتى از آيه 103 ، از سورهء 11 : هود
( 3 ) قسمتى از آيه 23 ، از سورهء 89 : الفجر