اگر اين طفل مثلًا در وقت تولّد سه كيلوگرم باشد ، بعداً كه در اثر رشد به جوانى ميرسد و وزنش به صد كيلوگرم ميرسد ، باز شكل و اندام و طرز استخوانبندى و رنگ بدن و خطوط كف دست و كف پا و سائر جهاتى كه از مشخّصات او بوده بههيچوجه تغيير و تبديل نمىكند .
و اگر اين شخص بيمار گردد يا به سنّ كهولت و پيرى برسد و آن وزن صد كيلو به پنجاه كيلوگرم پائين بيايد ، باز در اين خصوصيّات و مشخّصاتى كه از اختصاصات اوست تغييرى حاصل نمىشود .
پس آنچه بر بدن اضافه مىشود و يا از آن كسر ميگردد همان أجزاء فضليّه است ، يعنى زيادىها ؛ و امّا اجزاء اصليّه بطور مستدام و پيوسته در بدن باقى است ، و هيچگاه دستخوش زوال و فناء و بوار نمىگردد ؛ و به همين جهت شكل و شمائل افراد بشر تغيير نمىكند و پيوسته مردم به همان خصوصيّات ، از يكديگر متمايز و شناخته مىشوند .
در روز حشر ، خداوند تبارك و تعالى همان اجزاء اصليّهء بدن آكل و بدن مأكول را زنده مىكند و همانطور كه گفته شد آن اجزاء هميشه ثابت و باقى هستند و قابل فنا و نيستى نمىباشند ؛ زيرا قوام و هستى بدنها به آن اجزاء است ؛ و امّا زيادىها و اجزاء فضليّه كه به صورت فضولاتى هميشه در بدن انسان ، ورود و خروج دارند : تبديل به غذا مىشوند ، تبديل به خون ميگردند ، و سپس تبديل به گوشت و استخوان و پس از آن ، به علّت آنكه بدل ما يَتَحلّل مىباشند ، تبديل
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 141
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٤١