آب را در كاسه آوردهايد ، اين آب در سماور نيست ، در ليوان نيست ، امّا نمىتوانيد بطور مطلق بگوئيد آب در سماور و در ليوان نيست . آب در كاسه به قيد اينكه در كاسه است در جاى ديگر نيست . آن موجودات به قيد اينكه در اين زمان هستند ، در آن زمان نيستند ، و موجوداتى كه در آن زمان هستند به قيد اينكه در آن زمانند در اين زمان نيستند ؛ امّا موجودات آن زمان آيا در آن زمان نيستند ؟
اينكه محال است نباشند ؛ هر موجودى در هر زمان موجود بشود بدون شكّ در خصوص آن زمان موجود است .
آدم أبو البشر على نبيّنا و آله و عليه السّلام الآن موجود نيست ، ولى در آن زمانى كه خداوند به او لباس حيات داد موجود است ؛ آدم أبو البشر زنده است ، نه در اين زمان بلكه در آن زمان ؛ ادراك ما نميرسد كه آن زمان را ببينيم ؛ و اگر فرض كنيم ادراك ما برسد و آن زمان را ببينيم ، آنوقت آدم را مىبينيم ، حوّاء را مىبينيم ، حضرت إبراهيم و إسمعيل عليهما السّلام را در زمان خودشان مىبينيم ، و يك يك پدران را تماشا مىكنيم تا زمان حضرت رسول الله خاتم النّبيّين و أمير المؤمنين عليهما الصّلاة و السّلام .
مىبينيم كه سلسلهء پدران ما همه متحرّك و همه متحسّس و همه شاهدند ، چون ما آنها را با تمام كارهايشان در طول حيات مىبينيم ، نه يك لحظه از آنها عبور كنيم . ما حضرت موسى كليم الله را در كوه طور و در آن چهل شب كه به مناجات و ميعاد خدا رفت و حضرت عيسى بن مريم را با ان معجزات ، همه را در طول زندگى خودشان
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 105
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٠٥