است كه انسان از برادرش فرار مىكند ، و از مادرش و پدرش و از زوجهاش و فرزندانش فرار مىكند . و براى هر كس در آن روز شأن و كارى است كه او را به خود مشغول ساخته و مجال برخورد با ديگران را نميدهد . »
در آنجا هر كس به خدا آشناتر باشد و به رسول خدا آشناتر باشد نسبش شريفتر است .
در روايات داريم كه وقتى حضرت امام زمان عجّل الله فرجَه الشّريف ظهور كنند ، مردم از باب قرابت خويشاوندى و رحميّت ارث نميبرند ، بلكه مانند صدر اسلام بر اساس قرابت معنوى و اخوّت دينى ارث مىبرند . « 1 »
با اينكه گفتيم ظهور امام زمان مرتبهء نازلهاى است از رجعت ، و رجعت مرتبهء نازلهاى است از قيامت ؛ بنابراين در قيامت بههيچوجه قرابت و خويشاوندى موجب نجات و دستگيرى از انسان نخواهد بود .
دوستىهاى غير خدائى در قيامت تبديل به دشمنى مىشود
الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ
. « 2 »
« دوستان و موالى در آن روز ، بعضى با بعضى دشمنند مگر
هامش
( 1 ) صدوق ( ره ) در « من لا يحضره الفقيه » در آخرين روايت از كتاب مواريث در باب نوادر آورده است كه : قالَ الصّادِقُ عَلَيْهِ السَّلامُ : إنَّ اللهَ تَبارَكَ وَ تَعالَى ءَاخَى بَيْنَ الْأرْواحِ فى الْأظِلَّةِ قَبْلَ أنْ يَخْلُقَ الْأجْسادَ بِألْفَىْ عامٍ ؛ فَلَوْ قَدْ قامَ قآئِمُنا أهْلَ الْبَيْتِ وَرَّثَ الاخَ الَّذى ءَاخَى بَيْنَهُما فى الاظِلَّةِ ، وَ لَمْ يُوَرِّثِ الاخَ فى الْوِلادَةِ . ( از طبع نجف ، ج 4 ، ص 254 )
( 2 ) آيه 67 ، از سورهء 43 : الزّخرف