دارد جستجو به عمل آيد ، و از علل و سبب پيدايش و از علل و اسباب فقدانش نيز تفحّص گردد معلوم مىشود غير از دوستىهائى كه اولياء خدا و متّقيان دارند بقيّه همگى بر اساس شهوت و غضب و مالپرستى و جان دوستى و لذائذ مادّى جنسى و خوراكى و حبّ جاه و رياست و سائر امور اعتباريّهء وهميّه است .
چون قيامت بر پا شود و اصولًا اين اساس به هم بخورد و واژگون گردد
وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
، « 1 » اين دوستىها تبديل به عداوت مىشود ؛ دوستانى كه از شدّت محبّت بر سر هم قسم ميخوردند ، در روز بازپسين اگر به هم نزديك شوند مُشت بر سر هم ميكوبند ، و با ندائى كه از ته جان بر مىخيزد ميگويد : دور شو از من ! پدر مشت ميكوبد بر سر فرزند و فرزند بر سر پدر ، زن بر سر شوهر و شوهر بر سر زن ، شريك بر سر شريك ، راننده بر سر سرنشين و سرنشين بر سر راننده ، غلام بر سر مولى و مولى بر سر غلام .
امّا متّقيان و أخِلّاء ايمانى بدون هيچ توقّع و ترقّب و انتظارى از هم ، همديگر را دوست دارند . سعى در قضاء حوائج هم مىكنند بدون انتظار پاداش ، پهلوى هم در مجالس نماز و مساجد و مجالس ذكر مىنشينند و ياد خدا مىكنند بدون هيچگونه توقّع و انتظارى ؛ اجتماع مىكنند نه اجتماع شيطانى ؛ مسجد مىسازند نه مسجد ضرار بلكه مسجد ايمان و تقوى .
لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ
هامش
( 1 ) ذيل آيه 21 ، از سورهء 29 : العنكبوت