كه مردم همه مستند ، و حال آنكه آنها مست نيستند و ليكن عذاب خدا شديد است . »
فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ * وَ خَسَفَ الْقَمَرُ * وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ * يَقُولُ الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ * كَلَّا لا وَزَرَ * إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ * يُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ * بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ * وَ لَوْ أَلْقى مَعاذِيرَهُ
. « 1 »
« در آن زمانى كه چشمها از وحشت و اضطراب خيره بماند ، و ماه تابان منخسف و تاريك شود ، و خورشيد و ماه به هم بچسبند و در هم فرو روند ؛ در آن زمان انسان ميگويد راه فرار از كجاست ؟
نه چنين نيست ، ابداً ابداً ، هيچ راه فرار و خلاصى نيست ! در آن زمان ، محلّ اقامت و درنگ ، در نزد پروردگار تست ؛ در آن زمان به انسان مىآگاهانند كه چه پيش فرستاده است ، و چه از اين به بعد ميفرستد . آرى ! و اگرچه انسان عذر تراشىهاى خود را كنار نگذارد باز بر نفس خود بصير و داناست و از اعمالى كه انجام داده مطّلع است . »
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ * وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً * فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ
. « 2 »
« در آن وقتى كه در صور با يك دم دميده شود ، و زمين و كوهها چنان به حركت و گردش درآيند و چنان يكباره در هم كوفته گردند كه
هامش
( 1 ) آيات 7 تا 15 ، از سورهء 75 : القيامة
( 2 ) آيات 13 تا 15 ، از سورهء 69 : الحاقّة