سازند ؛ نفس انسان ميداند كه چه با خود آورده و در آنجا حاضر كرده است . »
بعد ميفرمايد :
فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ * الْجَوارِ الْكُنَّسِ * وَ اللَّيْلِ إِذا عَسْعَسَ * وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ * إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
. « 1 »
« پس سوگند به آن ستارگانى كه مختفى هستند ، و در آسمان سير و حركت نموده و سپس در جايگاه خود پنهان ميشوند ، و سوگند به شب تار در آن هنگامى كه جهان را تاريك كند ، و به روز روشن و سپيدهء صبح در آن هنگامى كه دم زند و تنفّس نموده ظهور كند ؛ كه اين قرآن گفتار رسولى از طرف خداست كه آن ، جبرائيل امين و بسيار بزرگوار است . »
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ * يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ
« 2 »
« اى مردم ! از پروردگار خود بپرهيزيد كه تكان و زلزلهء ساعتِ پيدايش قيامت چيز بزرگى است ؛ در آن روز مىبينى كه هر زن شيردهاى از شدّت ترس و دهشت طفل شيرخوار خود را فراموش مىكند ، و هر زن آبستنى جنين خود را سقط مىنمايد ، و مىبينى
هامش
( 1 ) آيات 15 تا 19 ، از سورهء 81 : التّكوير
( 2 ) آيه 1 و 2 ، از سورهء 22 : الحجّ