و براى مردم روى زمين به عنوان ارثيه چيزى نگذاشت نه سفيدى و نه زردى مگر هفتصد درهم كه از عطايا و بخششهاى او زياد آمده بود و ميخواست با آن براى اهل خود خادمى بخرد .
سپس فرمود : اى مردم ! هر كه مرا مىشناسد كه مىشناسد ؛ و كسى كه مرا نمىشناسد پس من حسن بن علىّ هستم ، و من فرزند پيغمبر خدايم ، و من فرزند وصىّ رسول اللهام ، و من فرزند بشارت دهندهء به بهشت هستم ، و من فرزند ترسانندهء از عذاب خدا هستم ، و من فرزند دعوت كنندهء مردم بسوى خدا به اذن او هستم ، و من فرزند چراغ تابناك و مشعل فروزان هدايتم ، و من از اهل بيتى هستم كه جبرائيل در خانهء ما هبوط مىكند و از منزل ما از نزد ما صعود مىنمايد ، و من از اهل بيتى هستم كه خداوند اراده كرده است هر گونه رجس و پليدى را از آنان بردارد و آنها را به مقام طهارت مطلقه برساند ، و من از اهل بيتى هستم كه خداوند مودّت آنها را بر هر مسلمانى واجب كرده است و خداوند تبارك و تعالى به پيامبرش چنين خطاب فرموده است : بگو من از شما هيچ مُزدى را نمىخواهم مگر مودّت به ذوى القُرباى من ، و كسى كه مرتكب حسنهاى گردد ، ما نيكوئى را دربارهء او زياد ميگردانيم ؛ ارتكاب حسنه مودّت ما اهل بيت است . »
نظير اين استشهاد را نسبت به مقام طهارت ، هَيتَمى در « مجمع الزّوائد » از حضرت مجتبى عليه السّلام آورده است . « 1 » و در
هامش
( 1 ) « مجمع الزّوائد » بابُ فضائلِ أهلِ البيت ، ج 9 ، ص 172