شريك و معاونى ندارم . و من مخلوقات را تنها به دست قدرت خود آفريدم ، و من تنها آنها را به مشيّت و ارادهء خود ميراندم ، و من تنها به قدرت خودم آنان را زنده ميگردانم . »
خداوند جبّار ، خود در صور يك نفخه ميدمد ، و از آن طرفى كه به سمت آسمانهاست صدائى خارج مىشود كه هيچكس در آسمانها نمىماند مگر آنكه زنده مىشود و بر پا مىايستد و مانند وَهَلاتِ اوّلين قيام مىكند ، و فرشتگانِ حاملينِ عرش همه بر ميگردند ، و بهشت و دوزخ حاضر ميشوند ، و جميع خلائق براى حساب محشور ميشوند .
راوى اين روايت ثُوَير بن أبى فاخِته ميگويد : چون سخن حضرت علىّ بن الحسين صلوات الله عليهما بدينجا رسيد ، گريهء شديدى نمودند . « 1 »
در « كافى » از محمّد بن يحيى از أحمد بن محمّد بن عيسى از حسين بن سعيد از فَضالة بن أيّوب از أبى المغراء روايت كرده است كه او گفت : يعقوب أحمر براى من حديث كرد و گفت كه : ما بر حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام وارد شديم كه آن حضرت را بر رحلت فرزندش إسمعيل تعزيت و تسليت گوئيم .
حضرت براى إسمعيل طلب رحمت كرد . و پس از آن گفت : پروردگار تبارك و تعالى خبر مرگ پيغمبرش را به او داد ، و گفت :
إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ
. « 2 » و نيز فرمود :
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
« 3 »
هامش
( 1 ) « تفسير قمّى » طبع سنگى ، ص 580 و 581
( 2 ) آيه 30 ، از سورهء 39 : الزّمر