مَعْهَدُهَا قَاعاً سَمْلَقاً ؛ فَلَا شَفِيعٌ يَشْفَعُ ، وَ لَا حَمِيمٌ يَدْفَعُ ، وَ لَا مَعْذِرَةٌ تَنْفَعُ . « 1 »
« و در صور دميده مىشود ، و به پيرو آن هر صاحب نفسى مىميرد ، و هر زبان گويائى لال ميگردد ، و بناهاى عظيم و رفيع فروميريزند ، و چيزهاى صُلب و سخت بى بنيان و پوچ ميگردند ؛ امور محكمه و مستحكمه و واقعيّات اين عالم چون سرابِ بى اعتبار واهى جلوه مىكنند ، و محلّ و موطن اين امور هموار و مستوى ميگردد ؛ در آن هنگام هيچ شفيعى نيست كه به دردِ انسان خورد و شفاعت كند ، و هيچ يار مهربانى نيست كه از انسان دفاع كند ، و هيچ پوزش و عذرخواهىاى نيست كه به كار آيد . »
خداوند به بركات أمير المؤمنين عليه السّلام همهء ما را بيدار كند كه در اين چند روزهء دنيا بدانيم كه چه عواقبى را در پيش داريم .
حضرت در خطبههاى خود ، در نشستها و جلسهها ، در سرّ و علن مردم را بيدار باش ميدهد : اى مردم ! اين روزگار دراز ، اين ساعات دهر ، اين طلوعها و غروبها ، براى شما فقط همين چند لحظهء زندگى است ؛ اگر در اين لحظات كارى از پيش برديد فبِها ، و گرنه خسران دائم دامنگير شما خواهد بود !
وصيّتى ، در حاضِرين براى فرزندش امام حسن عليه السّلام مينويسد كه حقّاً از عجائب و غرائب اندرزها و پندها را در بردارد و با
هامش
( 1 ) « نهج البلاغة » خطبهء 193 ، ص 404 و 405 از جلد اوّل عبده مصر ، مطبعهء عيسى البابى الحلبى