إسرافيل از ملائكهء مقرّب پروردگار است و فرشتهء مأمور حيات و زنده كردن . وجود او تمام عوالم امكان را كه نياز به حيات دارند فراگرفته ، و بوق او قدرت اوست ، و صور او بالهاى ملكوتى و معنوى اوست . بوق او قابليّت و استعدادى است كه حضرت ربّ جلّ و علا به او عنايت فرموده است ، و او را بدين تجهيزات خاصّ مجهّز نموده و امكان احياء و زنده كردن را به او داده است .
بوق او سرمايهء علمى و قدرت است كه در تحت اختيار او بوده ، و اختيار او در تحت اختيار خداست .
إسرافيل در بوق خاصّ خود ميدمد ، و تمام موجودات هلاك ميشوند ، چون فرشتهء مقرّب است .
و نيز پس از آن در بوق خاصّ خود ميدمد و تمام مردگان را و هلاكشدگان را زنده مىكند .
بوق او جسم نيست ، و صورت ندارد ؛ شرقى و غربى نيست ؛ تمام آسمانها و زمين و ما بينهما را فرا گرفته ؛ و صاحب چنين قدرتى كه از طرف پروردگار به او افاضه شده است بر تمام عوالم عِلوى و سِفلى استيلا و احاطه دارد ، و هر لحظه به امر پروردگار خود به مأموريّت خود عمل مىكند .
در « تفسير علىّ بن إبراهيم » در ذيل آيه
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
از ثُوَير بن أبى فاخته از حضرت سجّاد عليه السّلام روايت شده و در ضمن روايت حضرت ميفرمايند :
وَ لِلصُّورِ رَأْسٌ وَاحِدٌ وَ طَرَفَانِ ، وَ بَيْنَ طَرَفِ كُلِّ رَأْسٍ مِنْهُمَا