هستند كم است .
عداوت أشعث بن قيس با أمير المؤمنين عليه السّلام
أشعث بن قيس يكى از دشمنان أمير المؤمنين عليه السّلام بود ؛ مردى است شرور و شرّآفرين ، يكى از سرداران كوفه است . پهلوان و رئيس لشكر و داراى قوم و عشيره و از قبيله بَنى كِندة و قدرتمند است .
خواهر أبو بكر « امّ فَروه » « 1 » را كه نابينا بود به ازدواج خود در آورده و به مناسبت دامادى با أبو بكر و شخصيّت اعتبارى ، سوء استفادهها مىكند .
تأسّف خوردن أبو بكر بر نكشتن أشعث بن قيس
اين مرد به اندازهاى اهل فتنه و شرّ است كه أبو بكر بر عدم كشتن او تأسّف مىخورد و از گردن نزدن او در وقتى كه او را به عنوان اسير در نزد وى آوردند نادم و پشيمان بود .
در « مُروج الذّهب » است كه يكى از آن سه چيزى كه أبو بكر در هنگام مرگ بر آنها اسف مىخورد كه آنها را ترك كرده و بايد بجا مىآورد ، همين موضوع بود :
وَ الثَّلاثُ الَّتى تَرَكْتُها وَ وَدِدْتُ أنّى فَعَلْتُها : وَدِدْتُ أنّى يَوْمَ اتيتُ بِالاشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ أسيراً ضَرَبْتُ عُنُقَهُ فَإنَّهُ قَدْ خُيِّلَ لى أنَّهُ
هامش
( 1 ) در « شرح نهج البلاغة » ابن أبى الحديد - 20 جلدى ، ج 1 ، ص 296 ، وارد است كه : امُّ فروة كانَتْ عَمياءَ ؛ كور بوده است ؛ ولى در « أعيان الشّيعة » ج 12 ، صفحهء 26 8 ، وارد است كه : امّ فروة كانَتْ عَوْرآءَ ؛ يعنى يك چشمش كور بوده است ؛ و در « تنقيح المقال » ميگويد : در بعضى نسخ كه آمده است : كانَتْ عَذْرآءَ ( يعنى دختر باكره بوده ) مسلّماً اشتباه است و به اين معنى ابن داود صاحب رجال تصريح كرده است . ( « تنقيح » ج 1 ، ص ) 149