عرض كردم : فدايت شوم ! اين نهر از كجا خارج مىشود و مجرايش كجاست ؟
حضرت فرمود : اينها چشمههائى هستند كه خداوند وصف آنها را در بهشت در قرآن مجيد بيان فرموده است : چشمهاى است از آب ، و چشمهاى است از شير ، و چشمهاى است از شراب كه در اين نهر جارى است .
و بر اطراف اين نهر درختهائى سر سبز و خرّم بود و به شاخههاى آنها حوريّههاى بهشتى خود را آويخته بودند و گيسوان و موهاى سر آنها به اندازهاى زيبا و دل انگيز بود كه من در عمرم هيچگاه چيزى را به آن لطيفى و نيكوئى نديده بودم .
و به دستهاى آنان ظرفهائى بود كه من به آن نيكوئى و زيبائى نديده بودم ؛ آن ظرفها از ظرفهاى دنيا نبود .
حضرت به يكى از آن حوريّهها نزديك شده و اشاره فرمود كه قدرى آب به ما بده .
من آن حوريّه را تماشا ميكردم با آن كيفيّتى كه خم شده و ميخواست آب از نهر بردارد ، ديدم درخت هم با او خم شد . حوريّه ظرف را در نهر فرو برده و از آن پر كرده و به حضرت داد . حضرت از آن نوشيدند و ظرف را به او دادند و اشاره فرمودند كه قدرى ديگر آب به ما بده . آن حوريّه خم شد تا آب بردارد و درخت هم با او خم شد ، و حوريّه ظرف را در نهر فرو برده و از آن پر كرده و به حضرت داد و حضرت به من دادند .
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 277
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٧٧