شَدِيدَيْنِ فَيُحْشَرُ النَّاسُ . « 1 »
« اجتماع مىكنند در وادى حضرموت در پشت شهر يَمَن . و سپس خداوند بر مىانگيزد آتشى را از طرف مشرق و آتشى را از طرف مغرب ، و به دنبال آنها دو باد تند را بر مىانگيزد ، پس مردم محشور ميگردند » .
وصف حوض كوثر و نهرهاى چهارگانه
در « بصائر الدّرجات » محمّد بن حسن صفّار با سند خود از ابن جبلّه از عبد الله بن سنان روايت كرده است كه او ميگويد :
از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء حوض كوثر سؤال كردم .
حضرت فرمود : حوض وسيعى است ما بين بُصرى و صَنعاء ، آيا دوست دارى آن را ببينى ؟
عرض كردم : فدايت شوم بلى .
حضرت دست مرا گرفت و مرا از مدينه بيرون برد و سپس پاى خود را به زمين زد ، پس ناگاه ديدم نهرى جارى است كه أصلًا حاشيه و كنارش به چشم نمىخورد مگر همان جائى كه من ايستاده بودم . و آن جائى كه من و آن حضرت ايستاده بوديم شبيه جزيرهاى بود .
در اين حال نظرم افتاد به نهرى كه جارى بود ، كه از يك جانبش آب زلالى كه از برف سفيدتر بود جارى بود و از جانب ديگرش شيرى كه از برف سفيدتر بود جارى بود ، و از وسط اين نهر شرابى كه از ياقوت زيباتر بود جارى بود . و من هرگز زيباتر از چنين خمرى كه بين آب و شير باشد مشاهده ننموده بودم .
هامش
( 1 ) « تفسير علىّ بن إبراهيم » طبع سنگى ، از ص 595 تا ص 599