فِيهِ الْهَامُ وَ الْبُومُ لَا يُبْصَرُ قَعْرُهُ .
قَالَ : وَ تَدْرِى مَا ذَاكَ الْوَادِى ؟
قَالَ : لَا وَ اللهِ مَا أَدْرِى .
قَالَ : ذَاكَ بَرَهُوتٌ ، فِيهِ نَسَمَةُ كُلِّ كَافِر . « 1 »
« يك مرد أعرابى به محضر امام محمّد باقر عليه السّلام آمد ، حضرت فرمود : اى أعرابى از كجا آمدى ؟
أعرابى گفت : از أحقاف ، أحقافِ عاد آمدهام ، و گفت : يك وادى سياه و تاريكى را ديدم كه در آنها بومها و جغدها بودند و به اندازهاى بزرگ بود كه نهايت آن ديده نمىشد .
حضرت فرمود : آيا ميدانى آن چه وادى است ؟
عرض كرد : سوگند به خدا نميدانم .
حضرت فرمود : آن وادى برهوت است كه در آن روح هر كافرى است . »
و در روايتى وارد است كه ارواح مؤمنين در شبهاى جمعه در صخرهء بيت المَقدِس مجتمع ميشوند .
سؤالات ملك روم از امام حسن مجتبى عليه السّلام
در « تفسير علىّ بن إبراهيم » در ذيل آيه
فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ
روايت مفصّلى را ، راجع به نبرد أمير المؤمنين عليه السّلام با معاويه و اطّلاع ملكِ روم از اين قضيّه ، بيان مىكند و ميگويد كه ملكِ روم نامهاى به حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام و نامهء ديگرى
هامش
( 1 ) « بصائر الدّرجات » طبع سنگى ، ص 148 ؛ و « بحار الانوار » ج 6 ، ص 292