ارادهء حضرت پروردگار در اندازهها و تقديراتِ امور خود بسوى شما فرود مىآيد و سپس از خانههاى شما صادر ميگردد و خارج مىشود و نيز احكام تفصيلى بندگانش از خانهء شما خارج مىشود . »
در اين فقرات روشن است كه : مراد تأثير نفوس قدسيّهء امامان دين سلامُ الله عَليهم أجمعين در كائنات است ؛ يعنى واسطهء فيض رحمت الهيّه بوده و نفوس آنان آئينه و دريچهاى براى گرفتن رحمت از مقام عزّ الهى و پخش كردن آن در عالم امكان مىباشد .
و احتمال اينكه مراد آن باشد كه به بركت تبليغ و ترويج آنها در امور دينيّه و احكام تشريعيّهء الهيّه زمين و آسمان نيز پر بركت مىشود ، خلاف ظاهر است ؛ و اين معنى معناى مجازى است و بدون نصب قرينه قابل قبول نمىباشد .
و بعضى از فقرات قبل از اين فقرات نيز صراحت در تأثير شهادت و ريخته شدن خون مقدّس آن حضرت در امور تكوينيّه دارد ؛ مثل اين فقرات :
أَشْهَدُ أَنَّ دَمَكَ سَكَنَ فِى الْخُلْدِ ، وَ اقْشَعَرَّتْ لَهُ أَظِلَّة « 1 » الْعَرْشِ ،
هامش
( 1 ) در « مرآة العقول » فرموده است : قَولُه عليه السّلام : أظِلَّةُ العَرشِ ، الأظِلَّةُ جَمعُ ظِلال و هوَ ما أظَلَّكَ مِن سقفٍ أو غيرِه . و مراد از آن در اينجا يا ما فوق عرش است و يا طبقات و بطون عرش است چون هر طبقه و بطنى از عرش سايه براى طائفهاى است ، يا مراد اجزاى عرش است چون هر جزء از عرش سايه است براى كسى كه در زير آن سكونت دارد ؛ و گاهى از اوقات ظِلال اطلاق مىشود بر اشخاص و اجسام لطيفه و ارواح ، و بنابراين ممكنست در اينجا مراد ارواح مقدّسه و فرشتگانى باشند كه در عرش سكونت دارند . ( « مرآت » طبع سنگى ، ج 3 ، ص 361 )