پا برهنه رفتن و ذكر تكبير و تسبيح و تهليل و تحميد و تعظيم خدا و صلوات را ميدهند و سپس زيارتى را براى يونس بيان مىكنند ، كه از جملهء فقراتش اينست :
دلالت « إرَادَةُ الرَّبِّ فِى مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إلَيْكُمْ » بر ولايت تكوينيّه
وَ بِكُمْ تُنْبِتُ الارْضُ أَشْجَارَهَا ، وَ بِكُمْ تُخْرِجُ الأَشْجَارُ أَثْمَارَهَا ، وَ بِكُمْ تُنْزِلُ السَّمَآءُ قَطْرَهَا وَ رِزْقَهَا ، وَ بِكُمْ يَكْشِفُ اللهُ الْكَرْبَ ، وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ اللهُ الْغَيْثَ ، وَ بِكُمْ تَسيخ « 1 » الأرْضُ الَّتِى تَحْمِلُ أَبْدَانَكُمْ وَ تَسْتَقِرُّ جِبَالُهَا عَنْ مَرَاسِيهَا .
إرَادَةُ الرَّبِّ فِى مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إلَيْكُمْ وَ تَصْدُرُ مِنْ بُيُوتِكُمْ وَ الصَّادِرُ عَمَّا فُصِّل « 2 » مِنْ أَحْكَامِ الْعِبَادِ .
« و به سبب شما زمين درختان خود را ميروياند ، و به سبب شما درختان ميوههاى خود را بيرون مىآورند ، و به سبب شما آسمان بارانش و رزقش را فرو ميريزد ، و به سبب شما خداوند غصّه و اندوه را از بين مىبرد ، و به سبب شما خداوند باران رحمت را فرو ميفرستد ، و به سبب شما زمينى كه بدنهاى شما را حمل مىكند ثابت و مستقرّ مىماند ، و به سبب شما كوهها در منزلها و توقّفگاههاى خود استقرار داشته و از حركت و تزلزل باز مىايستند
هامش
( 1 ) . تَسيخُ با سين مُهمَله و ياء و خاء به معناى « استقرار مىيابد و ثابت مىماند » است . و در « مرآة العقول » فرموده است كه : در بعضى از نسخهها تُسَبَّحُ از مادّهء تسبيح آمده است ، و اگر فعل را مجهول بخوانيم يعنى : زمين به بركت حمل ابدان شما منزّه و مقدّس ميگردد ، چون بواسطهء مواضع آثار شما خير و رحمت در آن پيدا مىشود . ( « مرآت » طبع سنگى ، ج 3 ، ص 362 )
( 2 ) در نسخهء « تهذيب » به جاى « فُصِّلَ » ، « نُقِلَ » ضبط شده است .