وَ بَكَى لَهُ جَمِيعُ الْخَلَائِقِ ، وَ بَكَتْ لَهُ السَّماوَاتُ السَّبْعُ وَ الارَضُونَ السَّبْعُ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَنْ يَتَقَلَّبُ فِى الْجَنَّةِ وَ النَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى . « 1 »
« شهادت مىدهم كه خون مقدّس تو در بهشت برين جاودانه آرام گرفت ، و سايبانهاى عرش پروردگار براى آن به لرزه در آمد ، و جميع مخلوقات خدا بر آن خون ، گريستند . و نيز تمام آسمانهاى هفت گانه و زمينهاى هفت گانه و آنچه در آنهاست و آنچه فيما بين آنها است ، و هر كس كه در بهشت و يا در دوزخ از جاى خود حركت كند و موجود زنده و متحرّكى باشد از مخلوقات پروردگار ما و از آنچه قابل ديده شدن باشد و يا قابل ديده شدن نباشد ؛ همه و همه براى آن خون مطهّر گريستند . »
با اين صراحتى كه در اين فقرات ، در عموميّت تأثير خون آن حضرت در جميع مخلوقات دارد چگونه ميتوان آن را حمل بر معناى مجازى نمود .
هامش
( 1 ) « كافى » كتاب مزار ، ج 4 ، ص 575 تا ص 577 ؛ و « تهذيب » كتاب مزار ج 6 ، ص 54 تا ص 57 ؛ و نيز اين زيارت را ابن قولويه در « كامل الزّيارات » طبع سنگى ، باب 79 ، از ص 197 تا ص 200 آورده ، و در سندش از أحمد بن محمّد ابن عيسى به بعد با سند كلينى مشترك است ولى سلسلهء سند را تا أحمد بن محمّد اينطور آورده است : از پدرش و علىّ بن الحسين و محمّد بن الحسن جميعاً از سعد بن عبد الله از أحمد بن محمّد بن عيسى ؛ و لا يخفَى آنكه همهء اين افراد از اجلّهء مشايخ حديث هستند .