تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
كمالاتى كه در طلسم‌ها و اجسام و موادّى كه در تحت تدبير و حيطهء اداره و سعهء او هستند و اين كمالات بطور تفرّق و توزّع در آنها موجود است ، او يك پارچه و به نحو أعلى و أتمّ داراست .

روايات وارده در موجودات عالم عِلوى مؤثّر در عالم سِفلى

و امّا از نقطه نظر روايات : پس آن موجودات مؤثّره و مدبّره به عناوين مختلفه چون نور و عقل و ملائكه و اسم الله و كلمة الله و صور عاريه و مجرّدهء از موادّ و غيرها تعبير شده‌اند و ما در اينجا از هر يك از آنها به عنوان نمونه يك يا چند حديث ذكر مىكنيم . « 1 »
هامش
( 1 ) در « احتجاج » شيخ طبرسى ، طبع نجف ، ج 1 ، ص 338 و 339 از أصبغ بن نُباتَه روايت مىكند كه : ابن كَوّا به حضور أمير المؤمنين عليه السّلام آمد و گفت : قسم به خدا در كتاب خدا آيه‌اى است كه بر دل من گران آمده و من در دين خودم شكّ نموده‌ام . أمير المؤمنين عليه السّلام به او گفت : مادرت به عزايت بنشيند و بر مردنت حاضر شود ، آن آيه كدام است ؟ گفت : قول خداوند تبارك و تعالى *وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ* * مراد از صفّ ( بال زدن ) چيست ؟ و اين مرغان كدامند ؟ و اين نماز كدام است ؟ و اين تسبيح چيست ؟ حضرت گفتند : وَيْحَكَ يَا بْنَ الْكَوّا ! خداوند ملائكه را بر صورت‌هاى مختلفى خلق كرده است ، و از براى خداوند ملكى است به صورت خروس ، صداى غليظ دارد و رنگش سپيد است كه در آن سياهى است ، پنجه‌هايش در طبقات زيرين زمين است و تاج سرش دو تا شده در زير عرش رحمن است ، يك بال او در مشرق از آتش است و بال ديگر او در مغرب از يخ است . چون وقت هر يك از نمازها شود او بر روى ناخن‌هاى خود بايستد و سپس گردن خود را از زير عرش بلند كند و پس از آن همانطور كه خروس‌ها در منزل‌هاى شما بالهاى خود را بهم ميزنند ، آن خروس هم دو بال خود را بهم مىزند ؛ نه آن بالى كه از آتش است ، بال يخى را ذوب مىكند ؛ و نه آن بالى كه از يخ است ، بال آتشى را خاموش مىنمايد . و سپس ندا در مىدهد : أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وَ أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَ رَسولُهُ سَيِّدُ النَّبيّينَ ، وَ أنَّ وَصيَّهُ خَيْرُ الْوَصيّينَ . سُبّوحٌ قُدّوسٌ رَبُّ الْمَلئِكَةِ وَ الرّوحِ . در اين حال تمام خروس‌ها در منزل‌هاى شما بالهاى خود را بهم ميزنند و بهمانند گفتار آن خروس ندا مىدهند . و اينست تفسير قول خداوند :كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُاز خروس‌هائى كه در زمين است . . . ( * ) - قسمتى از آيه 41 ، از سورهء 24 : النّور