چون جعفر بن أبى طالب در جنگ موته شهيد شد ، رسول خدا فرمود : من جعفر را ديدم كه با دو بال با فرشتگان الهى در بهشت در پرواز بود . »
اگر به مجرّد مردن ، روح برزخى و صورت برزخى هم از بين برود ، پس دو بال داشتن و طيران با ملائكه در بهشت معنى ندارد .
علاوه بر آنچه ذكر شد ، إن شاء الله تعالى باز هم در مباحث آتيه ، آيات و رواياتى كه دلالت بر ثواب و عذاب برزخى دارد مىآوريم تا هيچ جاى شبههاى به جاى نماند .
بحث حضرت صادق عليه السّلام با زنديق دربارهء بقاء نفس
شيخ طبرسى در « احتجاج » ضمن حديث طويلى كه يكى از زَنادِقهء روزگار سؤالاتى از حضرت صادق عليه السّلام مىكند آورده است كه : « آن زنديق به حضرت گفت :
به من بگو : نور چراغ در وقتى كه خاموش گردد كجا ميرود ؟
حضرت فرمود : نورش ميرود و ديگر بر نمىگردد .
زنديق گفت : اگر اين حرف را قبول دارى ، پس چرا دربارهء انسان انكار ميكنى ؟ چون انسان هم همينطور است ؛ هنگامى كه بميرد و روحش از بدن مفارقت نمايد ، ديگر ابداً به بدن بازگشت نمىنمايد ؛ همچنان كه نور چراغ در وقت خاموشى باز نمىگردد !
حضرت فرمود : در اين قياس دچار اشتباه شدهاى ؛ چون آتش در اجسام مختفى است ، ولى خود اجسام مانند سنگ و آهن به وجود خود قيام دارد ، وقتىكه يكى از اينها به ديگرى زده شود از بين آن دو ، آتشى ساطع ميگردد و از آن آتش براى روشن شدن چراغ