تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
امام محمّد باقر عليه السّلام فرمودند كه : رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : عادت من چنين بود كه من به شتران و گوسفندان نظاره ميكردم در وقتى كه آنها را مىچرانيدم و هيچ پيغمبرى را خدا مبعوث ننموده است مگر آنكه گوسفند چرانيده است . من نيز قبل از زمان پيغمبرى گوسفند و شتر را به چرا مىبردم ، و درحالىكه آنها در جاى محفوظى مستقرّ و متمكّن بودند و در اطراف آنها چيزى نبود كه آنها را تهييج كند ، چه بسيار مىديدم كه آنها ناگهان ميترسند و از جاى خود جستن مىكنند . با خود مىگفتم : اين چه داستانى است ! و تعجّب مىنمودم ، تا آنكه جبرائيل عليه السّلام براى من خبر آورد كه چون كافر از دنيا برود او را با ضربه‌اى چنان بكوبند كه تمام موجوداتى كه خداوند آفريده است غير از جنّ و انس همگى بترسند . پس گفتم : آن وحشت و اضطراب شترها و گوسفندان براى همين ضربه‌هائى بوده است كه در هنگام مردن بر كافران زده مىشده است ! پس پناه مىبريم به خدا از عذاب قبر ! »

دو داستان راجع به مشاهدهء صور مثالى متوفّى

مرحوم رضوان آرامگاه ، آيه الحقّ و اليقين ، ترجمان قرآن و سلمان زمان آيه الله حاج ميرزا جواد آقاى انصارى همدانى ، أعلَى اللهُ تعالَى مقامَه الشَّريف نقل ميفرمود كه : من در يكى از خيابانهاى همدان عبور ميكردم ؛ ديدم جنازه‌اى را به دوش گرفته و بسوى قبرستان مىبرند ، و جمعى او را تشييع مىنمودند . ولى از جنبهء ملكوتيّه او را به سمت يك تاريكى مبهم و عميقى