و آن قبر به اندازهاى براى او تنگ است و داراى فشار است ، مثل تنگى و فشارى كه نيزهء فرو رفتهء در پيكانِ سرِ خود دارد ، تا به حدّى كه مغز سر او از ميان ناخنها و گوشتهايش خارج شود ، و در اين حال ، نيز مارهاى زمين و عقربهاى زمين بر او دست يابند و سائر گزندگان بر او چيره شوند و پيوسته او را بگزند تا وقتىكه خدا او را از قبر خارج كرده و براى حساب و كتاب در صحراى قيامت محشور و مبعوث گرداند ؛ و او دائماً تمنّا مىكند كه زودتر قيامت بر پا گردد و از شدّت گرفتارى خيال مىكند كه با بر پا شدن قيامت عذاب او تخفيف خواهد يافت » .
در سختى عذاب قبر شخص كافر
تا اينجا كه ذكر كرديم ، اين روايت در كتبى كه ذكر شد مسطور است ، ولى در « تفسير عيّاشى » و در « كافى » يك تتمّه دارد ، و آن اينست كه :
وَ قَالَ جَابِرٌ : قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ : قَالَ النَّبِىُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ : إنِّى كُنْتُ أَنْظُرُ إلَى الإبِلِ وَ الْغَنَمِ وَ أَنَا أَرْعَاهَا ؛ وَ لَيْسَ مِنْ نَبِىٍّ إلَّا وَ قَدْ رَعَى الْغَنَمَ ، وَ كُنْتُ أَنْظُرُ إلَيْهَا قَبْلَ النُّبُوَّةِ وَ هِىَ مُتَمَكِّنَةٌ فِى الْمَكِينَةِ ، مَا حَوْلَهَا شَىْءٌ يُهَيِّجُهَا حَتَّى تَذْعَرُ فَتَطِيرُ .
فَأَقُولُ : مَا هَذَا وَ أَعْجَبُ ، حَتَّى حَدَّثَنِى جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ :
إنَّ الْكَافِرَ يُضْرَبُ ضَرْبَةً مَا خَلَقَ اللهُ شَيْئاً إلَّا سَمِعَهَا وَ يَذْعَرُ لَهَا إلَّا الثَّقَلَيْنِ .
فَقُلْتُ : ذَلِكَ لِضَرْبَةِ الْكَافِرِ ، فَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ .
« و جابر كه در سلسلهء راويان اين حديث است ميگويد : حضرت