تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
مىآيند و آن دو ، دو فرشتهء بازپرسى و بازجوئى كننده از عقائد و كردار او هستند ؛ و بطورى به سمت او نزديك ميشوند كه موهاى بلند خود را به زمين مىكشند و زمين را با دندان‌هاى نيشِ خود مىكَنند و شخم مىكنند ، و صداى آنها چنان مهيب و زننده است كه گوئى صداى غرّش تند و شديد آسمان است ، و چشمان آنان چنان دهشت انگيز و وحشت‌آور است كه گوئى مانند برقِ زنندهء ابرهاى سياه آسمان است .

در سؤال منكر و نكير از ولىّ خدا و عدوّ خدا

و آن دو مىپرسند : پروردگار تو كيست ؟ و پيغمبر تو كيست ؟ و دين تو چيست ؟ و امام تو كيست ؟ او در جواب ميگويد : پروردگار من الله است خداى واحد ، و محمّد پيامبر من است ، و دين من اسلام است ، و علىّ بن أبى طالب و ائمّه صلوات الله عليهم امامان من هستند . آنها ميگويند : خداوند ثابت بدارد ترا به آنچه موجب خشنودى و محبّت تست ؛ و اين گفتار آنان ، گفتار خداست كه ميفرمايد : « ثابت و برقرار مىدارد خداوند كسانى را كه ايمان آورده‌اند به گفتار ثابت در دنيا و آخرت . » پس تا جائى كه شعاع چشم او برسد و نور ديدگان او بدانجا راه يابد ، قبر او را براى او توسعه ميدهند . و درى را از بهشت به روى او باز مىكنند ؛ و به او ميگويند : به خوابِ خوش بخواب ، با چشم‌هاى تازه و خنك و شادمان ؛ بخواب مانند خوابِ جوان سالم برومند متنعّم ؛ و اين گفتار آنان ، گفتار خداست كه ميفرمايد : « بهشتيان در آن