تَغْلِب از حضرت صادق عليه السّلام بيان فرموده است ؛ ليكن بجاى عائشه فرموده است كه : رسول خدا نزد بعضى از زنهاى خود بود . و سپس از زمخشرى در كتاب « نابق » ( « فائق » - خ ل ) نقل كرده كه امّ سلمه بدنبال پيغمبر رفت و ديد كه آن حضرت قصد بقيع دارند ، و امّ سلمه برگشت و چون آن حضرت نيز مراجعت كردند آثار سرعت حركت را در امّ سلمه يافتند .
و ليكن در اين روايت ، زمخشرى دعاهاى حضرت را در سجده ذكر ننموده است .
و سپس سيّد ابن طاووس اين روايت را از اينجا به روايت شيخ در « مصباح » مىپيوندد و با نسبت او به امّ سلمه ، با ذكر ادعيهء وارده در سجدات و دعاى خَدَّين به اتمام مىرساند . « 1 »
ليكن در ذيل آن اين جمله را نسبت به « مصباح » شيخ اضافه دارد كه :
يَغْفِرُ اللهُ تَعَالَى إلَّا الْمُشْرِك « 2 » أَوْ مُشَاجِنٍ أَوْ قَاطِعِ رَحِمٍ أَوْ مُدْمِنِ مُسْكِرٍ أَوْ مُصِرٍّ عَلَى ذَنْبٍ أَوْ شَاعِرٍ أَوْ كَاهِن .
يعنى : « در اين شب خدا همه را مىآمرزد مگر كسى كه شرك به خداى آرد ، يا به دروغ و باطل نوحه گرى كند ، يا قطع رحم نموده باشد ، يا در شرب خمر ادامه دهد ، يا بر گناهى اصرار ورزد ، يا شعر به دروغ و تخيّل گويد ، يا إخبار از غيب بواسطهء ارتباط با جنّيان و
هامش
( 1 ) « إقبال » طبع سنگى ، اعمال نيمهء شعبان ، ص 702 و 703
( 2 ) اقرب اين است كه : إلّا لِمُشْرِكٍ بوده باشد .