تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١
1 - دروغ ميگويند كسانى كه گمان مىكنند كه علىّ بن أبى طالب دوستان خود را از گرفتاريها و شدائد نجات نمىدهد . 2 - آرى سوگند به خدا چنين است ؛ من داخل در بهشت عدن شدم و پروردگار من از همهء گناهان من در گذشت . 3 - پس بشارت باد امروز بر شما اى مُواليان و محبّين علىّ بن أبى طالب ! و در تحت ولايت علىّ باشيد تا وقت مردن . 4 - و از علىّ گذشته ، فرزندان او را يك به يك با صفات خاصّهء آنها كه از لوازم امامت است ، ولىّ خود اتّخاذ كنيد . پس از سرودن اين اشعار بلافاصله گفت : أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلّا اللهُ حَقّاً حَقّاً ، أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسولُ اللهِ حَقّاً حَقّاً ، أشْهَدُ أنَّ عَليًّا أميرُالْمُؤْمِنينَ حَقّاً حَقّاً ، أشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلّا اللهُ . « شهادت مىدهم كه معبودى جز الله نيست ، حقّاً حقّاً ؛ شهادت مىدهم كه محمّد رسول خداست ، حقّاً حقّاً ؛ شهادت مىدهم كه علىّ ابن أبى طالب سالار و امير مؤمنانست ، حقًّا حقًّا ؛ شهادت مىدهم كه معبودى جز الله نيست . » و سپس چشمان خود را روى هم گذارد و روح به اندازه‌اى آسان از قالب او بيرون آمد كه گوئى فتيله روشنى خاموش شده يا دانهء ريگى از دست افتاده است . فرزندِ راوى اين حديث كه علىّ بن حسين بن عون است ميگويد :