پدرم حسين بن عون به من گفت كه : در آن مجلس اذَيْنه حاضر بود و گفت : اللهُ أكبر كسى كه شاهد باشد و ببيند ، مثل كسى كه شاهد قضيّه نبوده نيست ؛ من بحقّ راست ميگويم و الّا اين دو گوش من كر شود ، كه شنيدم از فُضَيل بن يسار از حضرت امام محمّد باقر و حضرت امام جعفر صادق عليهما السّلام كه فرمودند :
حَرَامٌ عَلَى رُوحٍ أَنْ تُفَارِقَ جَسَدَهَا حَتَّى تَرَى الْخَمْسَةَ : مُحَمَّدًا وَ عَلِيًّا وَ فَاطِمَةَ وَ حَسَناً وَ حُسَيْناً بِحَيْثُ تَقَرُّ عَيْنُهَا ، أَوْ تَسْخَنُ عَيْنُهَا .
فَانْتَشَرَ هَذَا الْحَدِيثُ فِى النَّاسِ فَشَهِدَ جَنَازَتَهُ وَ اللهِ الْمُوَافِقُ وَ الْمُفَارِقُ . » « 1 »
« حرام است بر جانى كه بخواهد مفارقت از بدن خود نمايد ، مگر آنكه پنج تن محمّد و علىّ و فاطمه و حسن و حسين را مىبيند ؛ و در آن حال يا چشمانش به ديدار آنها سرد و خنك و راحت ميگردد ، و يا حرارت پيدا مىكند و گرم مىشود .
اين حديث را اذَينه از آن دو امام بزرگوار نقل كرد و داستان كيفيّت رحلت سيّد حميرى در بين مردم شهر انتشار پيدا كرد ، و تمام اهل شهر از موافقين و مخالفين در تشييع جنازهء او حاضر شدند . »
و نيز مرحوم مجلسى از « أمالى » طوسى از شيخ مفيد از محمد ابن عمران از عبيدالله بن حسن از محمد بن رشيد روايت كرده است .
هامش
( 1 ) كشف الغمّة » طبع سنگى ، ص 124 ؛ و در « بحار الانوار » طبع كمپانى ، جلد يازدهم ، ص 199 از « أمالى » شيخ طوسى نقل مىكند .