تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
بنابراين هر وقت شما بر بالين افراد محتضر از مؤمنين حاضر مىشويد ، به آنها تلقين شهادت به توحيد و نبوّت كنيد تا بگويند : لَا إلَهَ إلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ ، تا آنكه جان بسپارند . » البتّه معلوم است كه شيطان ، وسوسه در باطن انسان مىكند و از راه قوّهء خيال در او تصرّف مىنمايد و يك مناظر زيبا و دلفريب را جلوه ميدهد و يك سلسله نيّات و خواطر نفسانيّه را به ياد انسان مىآورد ، تا آنكه انسان از محبّت لقاى خدا منصرف شود و از درجات و مقامات عِلوى و رضوان خدا غفلت ورزد ؛ و باز به دنيا و زينت‌هاى آن دل ببندد و در اين صورت رشتهء پيوند ضميرش با امور أبديّه و موجودات مجرّدهء روحانيّه ، مثل خدا و رسول خدا و ائمّه و خلفاى آن حضرت صلواتُ الله عَليهم أجمعين گسيخته ميگردد و وجهه دلش به سمت امور غرور و زخرف دنيا و آرزوهاى پيشين منعطف مىشود ؛ و در اينحال كه وجهه‌اش به دنيا برگشته است جان ميدهد . ولى مؤمن كه دل به ابديّت سپرده و عاشق لقاى محبوب و دلباختهء مقام جمال او و تماشاى مظاهر رحمت از نفوس قدسيّهء الهيّه و ارواح طيّبه دلباختگان حضرت اوست ، كجا بدين وساوس توجّه مىكند ؟ تمام اين مناظر فريبنده و وساوس شيطان را دام فريب و شبكهء صيد مىبيند و به آنها به ديدهء حقارت و تنفّر مىنگرد ، و ابداً وجههء باطن خود را بدان منعطف ننموده ، يكسره در انتظار فرمان دخول و پرواز در آسمان توحيد مطلق ، و سير در اسماء و صفات حضرت رب