تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
ودود است و در همان حالى كه دل خود را بدان آسمان متوجّه نموده روحش به عالم خلد مىخَلد . و بنابراين مطلب ، حضرت صادق عليه السّلام ميفرمايد : به ميّتِ خود دائماً تلقين شهادتين كنيد ، تا او را در اين وجهه تقويت و مدد كنيد و صولت شيطان را درهم شكنيد . در اطاق شخص محتضر ، جُنب داخل نشود ، انسان با وضو وارد گردد ، قرآن بخوانيد ، « ياسين » و « صافّات » بخوانيد ، دعاى « عديله » بخوانيد ، اطاق را معطّر كنيد ؛ چون محلّ نزول ملائكه است و آنها از بوى عطر خشنود ميشوند و شياطين از بوى عطر مىگريزند ، از قرآن مىگريزند ، از ذكر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
مىگريزند . البتّه ورود و وسوسهء شيطان براى امتحان است كه افراد پاك را از افراد آلوده جدا كند و ايمان مستقرّ از ايمان مُستودع جدا شود و كَلِم طيّب بسوى پروردگار بالا رود . در سورهء حشر ميفرمايد :
كَمَثَلِ الشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلْإِنْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ
« 1 » . شيطان‌هائى را كه خدا آفريده ، مَحَك‌هائى هستند براى تميز آلوده از پاك ، و بنابراين عبث خلق نشده‌اند و پروردگار روى مصلحت آنها را آفريده است ؛ شيطان موجودى است كه جدا مىكند خبيث را از طيّب .
هامش
( 1 ) آيه 16 ، از سورهء 59 : الحشر