تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
از آنها نيز برداشته ميگردد . در سورهء نساء وارد است :
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً * ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ عَلِيماً
. « 1 » آن كسانى كه از خدا و رسول خدا اطاعت كنند ، پس حقّاً آنها با افرادى هستند كه خدا بدانها نعمت داده ، از جماعت پيامبران و صدّيقين و گواهان و صالحان ، و بسيار به اين دستهء از مردم نعمت ارزانى داشته شده ، و رفقاى خوبى هستند براى آنها . اين آيه بسيار موجب خوشوقتى و دلگرمى است براى مردم ؛ كه اگر آنها به مرتبهء ولايت الهيّه نرسيده‌اند ، و ليكن در اثر اطاعت از اولياى خدا با آنها معيّت پيدا مىكنند و با آنها محشور خواهند شد و جليس و همنشين با آنها خواهند بود . سرّ اين مطلب چيست ؟ سرّش اينست كه معنى اطاعتِ مطيع و فرمانبر در برابر فرمانده و مطاع آنست كه : من در اين كارى كه به من محوّل شده است اراده ندارم ، اختيار ندارم ؛ اراده و اختيار فرمانده جاى اراده و اختيار او را گرفته است ؛ اينست معناى اطاعت . طفل كه از پدر خود اطاعت مىكند ، يعنى هر چه پدر ميگويد گوش كند و طبق گفتهء او عمل كند . در خوراك و پوشاك و محلّ استراحت و بازى با رفقاى خود ،
هامش
( 1 ) آيه 69 و 70 ، از سورهء 4 : النّسآء
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 91 | السيد محمد حسين الطهراني