وَ لَا تَهْتِكُوا أَسْتَارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ أَسْرَارَكُم .
حجابهاى عفّت و پردههاى عصمت و مصونيّت خود را از دستبرد شيطان و نفس امّاره محفوظ داريد و آنها را ندريد ، و در پيشگاه با عظمت خدائى كه بر اسرار خفيّه و رازهاى پنهان شما آگاه است آنها را پاره نكنيد .
وَ أَخْرِجُوا مِنَ الدُّنْيَا قُلُوبَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهَا أَبْدَانُكُم .
و دلهاى خود را از دنيا خارج كنيد قبل از آنكه بدنهاى شما بيرون رود . يعنى كارهائى كه مىكنيد بر اساس حقّ باشد نه نفس امّاره ، در اين صورت آن خواست و ميل ، خود به خود و رفته رفته بكلّى زائل مىشود و دل آدمى پاك و صاف ميگردد و بجاى آن حقّ و ميل و رضاى خدا مىنشيند ، و با عالم أبديّت مشابهت دارد ؛ امّا دلى كه به هواى نفس خو گرفته باشد با آن عالم مشابهتى ندارد و در وقت مرگ كه همان زمان خروج بدن است دچار نگرانيها و كشمكشها و اضطرابها خواهد شد كه قابل بيان و توصيف نيست .
فَفِيهَا اخْتُبِرْتُمْ وَ لِغَيْرِهَا خُلِقْتُمْ .
در اين دنيا براى اكتساب ملكات حميده و عقائد پاك و أفعال حسنه آمدهايد ، و لذا شما را در بوتهء امتحان و آزمايش مىگذارند و در هر ساعت مورد امتحان قرار ميدهند تا تقديم خواست باطن شما بر رضاى خدا يا عكس آن مشخّص گردد . و ليكن علّت آفرينش شما براى اين دنيا نيست بلكه براى غير آن از عالم أبديّت و فعليّت محضه و آرميدن در حرم امن و لقاى خداست .
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 278
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٧٨