تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
مرگ در مىيابد و ما در زير زمين گم و نابود مىشويم و در دل زمين اثرى از ما نمىماند و خاك و خاكستر شده و هر ذرّه از وجود ما در جائى پراكنده مىگردد ، آيا دو مرتبه ما زنده مىشويم و در يك پيكره و آفرينش نوينى لباس هستى مىپوشيم ؟ ! آرى ، اينان لقاء پروردگار خود را منكرند و نسبت به سير روحى و ملاقات حضرت أحديّت كافرند . اى پيغمبر ! به اينها بگو :
يَتَوَفَّاكُمْ
، شما را مىگيرد فرشتهء مرگى كه به شما موكَّل است ، و مىبرد . و پس از آن به سوى پروردگارتان بازگشت داده خواهيد شد . آنچه در هنگام مرگ حركت مىكند و ميرود ، شما هستيد و آن حقيقت شما و نفس شماست . جسم شما بگذار در زير زمين متفرّق گردد و نابود شود ، آنكه راسِم و معيِّن نفس شما نيست ؛ آن لباس شما است ، اگر از بدن شما بيرون آيد وجود شما تغيير نمىپذيرد . آن ملك الموتى كه مُسَيطر بر شماست و خداوند او را مراقب نفس شما قرار داده است ، شما را از عالم طبع و مادّه بعالم برزخ مىبرد و جسم را رها مىكند ، و هر تكليفى كه براى اوست انجام خواهد شد . بنابراين ورود انسان در عالم برزخ ، ورود نفس انسان است به صورت برزخى و مثالى خود .

دنيا و آخرت موضوعاً دو عالم متفاوت هستند

نفس انسان مدّتى در دنيا بوده و با عالم طبع و لذّات مادّى انس گرفته ؛ هر چه با چشم ديده ، دل بدنبال او رفته است ؛ و هر چه با