وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
« 1 »
« اى پيغمبر ! كاش ميديدى آن وقتىكه مردم ظالم و ستمگر را مىخواهند قبض روح كنند و ناله و فرياد آنها بالا ميرود كه از چنگال مرگ فرار كنند ، ولى أبداً گريزگاهى براى آنان نيست ، و از مكان نزديك ارواح آنها را فرشتگان مرگ مىربايند . »
مراد از مكان نزديك در اين آيه كريمه همان باطن انسان است كه فرشتگان از آنجا براى ربودن حقيقت او كه همان نفس اوست تصرّف مىكنند .
اين باطن به شخص محتضر به اندازهاى نزديك است كه از اعضاى پيكر او بلكه از حواسّ او مانند باصره و سامعه و لامسه نزديكتر است . و اين موضوع شايد با اندكى توجّه روشن شود .
فرض كنيد شما كه اينجا نشستهايد ، افكارى داريد و نيّتهائى در دل خود مىگذرانيد ؛ آيا رفيق پهلوى دست شما از آنها خبر دارد ؟ آيا بدون ابراز و اظهار شما خودش ميتواند از باطن شما خبر حاصل كند ؟
الآن با خود در ذهن خود فرض كنيد كه اينجا خانهء كعبه است ، و شما غسل كنيد و مشغول طواف شويد و بعد از هفت شوط طواف ، نماز طواف را در مقام حضرت إبراهيم عليه السّلام بخوانيد و سپس در كنارى نشسته و خانه را تماشا كنيد چون نظر به خانهء خدا ثواب دارد .
هامش
( 1 ) . آيه 51 ، از سورهء 34 : سبأ