مثلًا در موضوع خلقت و آفرينش با آنكه بسيارى از مصنوعات انسان نسبت به خود انسان دارد ، در عين حال به ذات مقدّس خود نسبت ميدهد :
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ وَ ما تَعْمَلُونَ
« 1 »
« خداوند است كه شما را آفريد ، و آنچه از دست شما حاصل شود و نسبت عمل با شما داشته باشد آن نيز آفريدهء خداست . »
در آيه ديگر ميفرمايد :
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ
« 2 »
« اى مردم ! اينست خدا كه پروردگار شماست و هيچ معبودى و مقصودى جز او نيست . آفريننده و پديدآوردندهء هر چيزى است ؛ بنابراين او را پرستش كنيد . »
و در آيه سوّمى ميفرمايد :
قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ
. « 3 »
« بگو خداست كه آفرينندهء هر چيزى است ، و اوست خداوند واحد قهّار كه تمام موجودات در مقابل عظمت او ناچيزند . »
و نيز آيه 62 از سورهء زمر ( 39 ) و آيه 62 از سورهء غافر ( 40 ) و آيه 24 از سورهء حشر ( 59 ) مانند همين آيات مذكوره بر آنچه ذكر شد دلالت دارند
هامش
( 1 ) . آيه 96 ، از سورهء 37 : الصّافّات
( 2 ) صدر آيه 102 ، از سورهء 6 : الانعام
( 3 ) ذيل آيه 16 ، از سورهء 13 : الرّعد