نقل مىكند از زنديقى كه به خدمت حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام آمده و اشكالات بسيارى داشت ، و از جمله اشكالاتش اين بود كه در قرآن مجيد مطالب و أخبار متناقضى است و اگر آنها را جواب دهيد من در دين شما داخل ميگردم .
و از جملهء اعتراضاتش همين ادّعاى تناقض در آيات توفّى و قبض ارواح و عامل آن بود .
ميگويد : أَجِدُ اللهَ يَقُولُ :
قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ
، و خداوند در جاى ديگر ميگويد :
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها ،
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ
و آنچه نظير و شبيه اين آيات در قرآن است .
در بعضى قبض روح را براى خود معيّن فرموده و در بعضى براى ملك الموت و در بعضى براى ملائكه « 1 »
حضرت فرمودند : امّا آنچه از تناقض در اين آيات و آيه
تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا
و آيه
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ
بيان كردى ، پس بدان كه خداوند تبارك و تعالى اجلّ و اعظم است كه خودش بدست خود در اين امور مباشرت كند ؛ فعل فرستادگان خدا و فرشتگان ، فعل خداست چون آنها به امر خدا عمل مىكنند .
پس خداوند از ميان فرشتگان عدّهاى را برگزيده تا سفير و واسطهء بين حضرت او و مخلوقاتش بوده باشند ، و آنها همان عدّهاى هستند كه خدا دربارهء آنها مىفرمايد :
اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ
هامش
( 1 ) « احتجاج » طبرسى ، طبع مطبعهء نعمان - نجف ، ج 1 ، ص 364