داراى فوز و خلاص ، زيرا در اين راه ، طريق ميانه و اعتدال را پيمودهاند و گفتهاند : على افضل خلقِ خداست در آخرت و داراى رفيعترين منزلت در بهشت ، و افضل خلق خداست در دنيا و حاوى بيشترين خصائص و مزايا و مناقب در جمع اصحاب و غيرهم . و هر كس با وى دشمنى كند ، يا جنگ نمايد ، و يا او را دشمن بدارد او دشمن خداوند سبحانه خواهد بود و در آتش دوزخ با كفّار و منافقين مخلّد خواهد گرديد مگر آنكه از كسانى بوده باشد كه توبهاش به ثبوت رسيده باشد و بر ولايت و محبّت او جان داده باشد .
و امَّا افاضل از مهاجرين و انصار آنان كه امامت را قبل از او عهده دار شدهاند ، پس اگر او امامتشان را انكار كرده بود و برايشان غضب نموده بود و بر كردارشان خشمگين گرديده بود ، تا چه رسد به اينكه بر رويشان شمشير بكشد يا مردم را به سوى خود بخواند ، تحقيقاً ما مىگفتيم : آنان از هلاكشدگانند عيناً به مثابه آنكه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم بر آنها غضب كرده بود ، به جهت آنكه به اثبات پيوسته است كه رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم به او گفتهاند :
حَرْبُكَ حَرْبِى ، وَ سَلْمُكَ سِلْمِى . وَ أنَّهُ قَالَ : اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ ، وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ . وَ قَالَ لَهُ : لَا يُحِبُّكَ إلَّا مُؤمِنٌ ، وَ لَا يُبْغِضُكَ إلَّا مُنَافِقٌ !
« جنگ با تو جنگ با من است ، و صلح با تو صلح با من . و اينكه پيامبر گفته است : خداوندا ! ولايت كسى را متعهِّد شو كه ولايت او را متعهِّد مىشود ، و دشمن بدار كسى را كه او را دشمن مىدارد و به او گفته است : تو را دوست ندارد مگر مؤمن و تو را دشمن ندارد مگر منافق ! »
و ليكن ما مىبينيم كه او رضايت به امامتشان داده است ، و با آنها بيعت كرده است ، و پشت سرشان نماز خوانده است ، و با آنان نكاح نموده است ، و از غنيمت و فَىْء ايشان خورده است . و لهذا بر ما جائز نيست كه از فعل او تجاوز كنيم و از آنچه كه از وى شهرت يافته است جلو بيفتيم .
آيا نمىبينى كه چون او از معاويه برائت جست ما هم از او برائت مىجوئيم و
امام شناسى (فارسى) — صفحة 415
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤١٥