پس كسى كه همّتش بدين قوَّت باشد و اراده و تصميمش بدين شدَّت باشد بر وى گران نيست كه مردم را قانع كند كه آيه شأن نزولش در روز عرفه بوده است .
و از آنجائى كه نصّ بر خلافت على بن أبىطالب را از حقيقتش تحريف نمودند و مردم را ناگهانى - با وجود آنكه در ميانشان خود على بوده است و آنان كه اشتغال داشتند با او به تجهيز رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم - با بيعت با ابوبكر در سقيفهء بنى ساعده در حين غفلت فراخواندند ، و نصوص غدير را به ديوار كوفتند و آنها را در خاك نسيان ابدى دفن نمودند ، آيا امكان دارد در اين صورت براى كسى بعد از آن قضاياى به وقوع پيوسته كه احتجاج به نزول آيه در روز غدير بنمايد ؟ ! و همان رشته بود كه وهابيّت را تأسيس و رواج داد . « 1 »
هامش
( 1 ) حاج فرهاد ميرزا در كتاب « زنبيل » در ص 348 تا ص 350 آورده است : عبد الوهّاب نامى از اعراب باديه در بصره چندى در نزد محمد اسمى بوجهل رسمى تلمّذ مىنمود . پس از چندى از استاد بصرى نكول و به اصفهان نزول كرد و از علوم عربيّه و غريبه استحضار به هم رسانيد و در احكام شرع بعضى تغييرات به عقيدهء خود داد و بناى مذهبى جديد مخلوط از عقائد شيعه و سنّى نهاد مانند اينكه آرايش روضات متبرّكه بدعت است ، و گذاشتن مهر در نماز چون سجده بر أوثان است ، و به غير زيارت بيت الله الحرام زيارت ساير بقاع شريفه حرام است . عبد العزيز نامى از مشايخ نجد عقايد او را شنيد و به غايت پسنديد و چون عبد العزيز را خيال سرورى در سر بود و عروج بر مدارج مهمترى ، به اختراع مذهب جديدى بهتر مىدانست . لهذا مصنّفات او را در بلاد نجد شيوع داد و آن قوم ضلالت نهاد را وهّابى نام نهاد . پس از اندك زمانى حشرى وافر جمع كرد روى به تسخير حرمين شريفين آورد و از دفاين و ذخاير مدينهء منوّره لشكر خويش را آراست و به كينهجوئى برخاست و قلعهء محكم درعيّه بنا كرد . يك دو بار به قصد نجف اشرف تاخت و از استحكام قلعه و اجتماع عرب خُزاعى كه شيعهء صحيحالاعتقادند كارى نتوانست ساخت ، آخر الامر ولد اكبر خود سعود نام غير مسعود را با دوازده هزار سوار غدّار به جانب كربلاى معلّى روانه كرد و در روز عيد غدير سنهء 1216 هجرى قمرى على الغفلة وارد كربلا شد و از كُشش و كوشش و نهب و غارت و قتل و أسر آنچه توانست كرد و أكثرى از علماى دين مبين شهيد شدند و از آن جمله جناب آخوند ملا عبد الصّمد همدانى فيض شهادت را دريافت و از چوب صندوق مطهّر جناب خامس آل عبا - سلام الله عليه - سعود نامسعود در همان رواق گردون طاق ، قهوه پخته ، خود و مقرّبانش آشاميدند . در مدّت شش هفت ساعت قريب به