« و ما در كتاب تورات بر بنى اسرائيل به طور حكم و قانون گذرانيديم كه جان در برابر جان ، و چشم در برابر چشم ، و بينى در برابر بينى ، و گوش در برابر گوش ، و دندان در برابر دندان ، و براى زخمها قصاص بوده باشد . »
خداوند موسى را در مقابل اين فعلش عتاب نكرد ، بلكه وى را اكرام نمود ، زيرا او را مخيّر كرد بين مردن و بين حيات در ساليان بسيارى به قدرى كه دستش از موهاى بدن گاو نر در زير خود مستور كرده است .
و قسم به خدا : من نمىدانم : حكمت در ذكر موى گاو نر بخصوصه چه مىباشد ؟ ! ولى سوگند به عزَّت حق و شرف صدق و برترى آنها بر باطل و دروغ ، اين مرد بر دوستان و محبّان خود تحميل كرده است چيزى را كه ايشان طاقت حملش را ندارند ، و ايشان را تكليف نموده است به احاديث خودش كه أبداً عقولشان قدرت كشش آن را نيز ندارند و بخصوص گفتارش در اين حديث :
ملك الموت قبل از وفات موسى بر مردم به طور آشكارا مىآمد ، و بعد از موت وى به طور پنهان آمده است . نعوذُ بالله از ركود عقل و پريشانى گفتار و كردار . وَ لَا حَوْلَ وَ لا قُوَّة إلّا بالله العلىّ العظيم « 1 »
قطعهء سنگ لباس موسى را مىدرد !
سوم : قطعهء سنگ لباس موسى را بر مىدارد و فرار مىكند ، و موسى دنبال سنگ مىدود ، و بنى اسرائيل نظر به او مىكنند در حالى كه مكشوف العَوْرَة مىباشد
شيخين در دو صحيحشان با اسناد به ابوهريره روايت مىنمايند كه عادت بنى اسرائيل آن بوده است كه در وقت غسل كردن ، عريان غسل مىكردهاند ، و برخى به عورت برخى نظر مىكردهاند . امَّا موسى عليه السلام به تنهائى غسل مىنمود .
هامش
عيناً بعَيْنٍ و سنّاً بِسِنّ و يداً بيدٍ و رجلًا برجلٍ و كيّاً بِكىٍّ و جَرْحاً بجرحٍ و رَضّاً بِرَضٍّ . « اگر اذيّتى پديدار گردد جان را به جان مىدهد ، و چشم را به چشم ، و دندان را به دندان ، و دست را به دست ، و پا را به پا ، و داغ نهادن را به داغ نهادن ، و زخم زدن را به زخم زدن ، و كوبيدن را به كوبيدن . »
( 1 ) « أبوهريرة » سيد شرف الدين ص 70 تا ص 72 .