بنى اسرائيل با خود گفتند : قسم به خدا كه علت غسل نكردن موسى با ما آن است كه او داراى فَتْق بيضه مىباشد .
ابوهريره گفت : يك بار كه موسى رفت تا غسل كند لباسهايش را بر روى سنگى نهاد . سنگ لباسهاى وى را برداشت و رو به فرار نهاد . موسى هم با سرعت در پى سنگ مىدويد و مىگفت ؛ ثَوْبِى حَجَرُ ! ثَوْبِى حَجَرُ ! « اى سنگ لباسم را بده ! اى سنگ لباسم را بده ! »
در اين حال دويدن موسى ، بنى اسرائيل نگاه به عورت موسى كردند و با خود گفتند : قسم به خدا كه در موسى عيبى وجود ندارد . در اين حال سنگ ايستاد تا اينكه موسى آن را ديد و لباسهايش را گرفت و شروع كرد سنگ را زدن . قسم به خدا كه اثر شش يا هفت ضربهء موسى بر روى سنگ باقى بماند - تا آخر حديث « 1 »
و در صحيحين از ابوهريره روايت است كه اين واقعه همان قضيهاى است كه خدا بدان اشاره دارد در كلامش آنجا كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً
. « 2 »
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد نبوده باشيد مانند كسانى كه موسى را اذيَّت كردند ، و خداوند موسى را از گفتارشان مبرَّى كرد ، و در نزد خداوند وجيه بود ! »
و تو مشاهده مىنمائى كه در اين حديث ، عقلًا محال ممتنع وجود دارد ، به جهت آنكه شهره كردن موسى كليم الله - على نبيّنا و آله و عليه السلام - را به
هامش
( 1 ) اين روايت را ما با لفظ مسلم آورديم زيرا او آن را با طرق كثيرهاى از ابوهريره تخريج كرده است . رجوع كن به باب فضائل موسى ص 308 از جزء دوم از صحيحش و بخارى آن را در بابى كه بعد از حديث خضر مىباشد از صحيحش ص 162 از جزء دوم و در ص 42 از جزء اول آن در باب اغتسل عرياناً از كتاب الغسل تخريج نموده است . و احمد آن را از حديث ابوهريره از طريق كثيرهاى تخريج كرده است . رجوع كن به ص 315 از جزء دوم « مسند » او .
( 2 ) آيه 69 از سورهء 33 : احزاب .