آيا امام زمان اين آيه را نخوانده است :
وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
« 1 » .
« ابداً دأب و دَيْدن ما آن نيست كه عذاب كنيم مگر زمانى كه رسولى را بفرستيم و حجّت را تمام نمائيم . »
امروزه بسيارى از ظهور حضرت در هراس هستند . مىگويند : چون وى ظهور كند ما را مىكشد . اين عقيده افسانهاى است باطل . او تا حجّت را بر فرد فرد مردم تمام نكند كسى را نمىكشد . او دوست را نمىكشد . او منكر و معاند و دشمن را مىكشد . پس چرا ما از وى و از ظهور وى گريزان باشيم ؟ ! ما در انتظار فرج هستيم تا يك نظر مرحمت بفرمايد و جان و روح و نفس ما را زنده و شاد و شاداب و سرشار از عشق خدائى كند !
داستان جزيرهء خضراء را مجلسى در « بحار الانوار » نه در ضمن اصول معتبره و روايات واردهء از آن اصول آورده بلكه تصريح مىكند كه چون من براى صحّت آن سندى نيافتم در بابى علىحده به عنوان اشياء يافتشدهء بدون سند ذكر كردهام . و مىگويد : من چنين رسالهء مشتهرهاى را كه به قصّهء جزيرهء خضراء در بحر أبيض است يافتهام و دوست داشتم آن را ذكر كنم . تا مىرسد به اينجا كه صاحب رساله ( كه مجهول است ) مىگويد :
من يافتم در خزانهء أمير المؤمنين عليه السلام و سيّد الوصيّين و حجّة ربّ العالمين و امام المتّقين على بن أبى طالب عليه السلام به خطّ شيخ فاضل و عالم عامل : فضل بن يحيى بن على طَيِّبى كوفى - قدّس الله روحه - اين مطالب را . . .
محدّث نورى رحمه الله در كتاب « نجم ثاقب » اين داستان را مفصّلًا ذكر كرده است و در پايان آن گفته است : علّامهء مجلسى در « بحار » و فاضل خبير ميرزا عبد الله اصفهانى در « رياض العلماء » نقل نمودهاند از رسالهء جزيرهء خضراء كه صاحب رساله گفت : يافتم به خطّ شيخ فاضل - تا آخر قضيّه و اشاره نكردهاند به اسم يابنده و
هامش
( 1 ) آيه 15 ، از سورهء 17 : اسراء .