عمر اسلام « و العياذ بالله » و يا انسان را به طمع عفو خدا مىاندازد با انحراف از عمل و شريعت او ، و يا انسان را وادار مىكند كه تسليم مقدّرات شود ، و راه عقل را در آنچه كه به صلاح دين و دنياى اوست ترك گويد .
بزرگترين دشمنان اسلام ملّا نماياناند
تمام اينها را واضعين حديث جعل كردهاند به قصد افساد مسلمين و برگرداندن آنان از اصول دينشان ، براى آنكه نظامشان را مختلّ سازند و قدرت و نيرويشان را ضعيف نمايند .
و از جمله دروغ سازان حديث ، گروهى مىباشند كه مىپندارند : زيادتى در اخبار و اكثار در گفتار ، شأن دين را بالا مىبرد ، بنابراين تا حدّى كه دلشان خواسته است شروع كردهاند به بافتهها و هذيانها ، و منظورشان از اين روايات پرداخته به دروغ ، أجر و ثواب بوده است در حالى كه به آنان نخواهد رسيد مگر وزر و عقاب .
ايشانند آنان كه مسلم در صحيحش گفته است : مَا رَأيْتُ الصَّالِحِينَ فِى شَىْءٍ أكْذَبَ مَنْهُمْ فِى الْحَدِيثِ . « 1 » و مراد و منظورش از صالحين آن كسانى مىباشند كه سبيلهايشان را دراز مىكنند ، و لباسهاى گشاد مىپوشند ، و سرهايشان را به پائين تكان تكان مىدهند ، و صدايشان را زير و نازك و آهسته مىكنند ، و در مساجد چاشتگاهان و شبانگاهان با هيكلهايشان مىروند امَّا دورترين مردم هستند از مساجد با ارواحشان . لبانشان را با ذكر تكان مىدهند و به دنبال آن دانههاى تسبيح را به حركت مىآورند ، « 2 » و ليكن ايشان همانطور كه على بن أبى طالب فرموده است : جَعَلُوا الدِّينَ مِنْ أقْفَالِ الْبَصِيرَةِ وَ مَغَالِيقِ الْعَقْلِ ، فَهُمْ أغْرَارٌ « 3 » مَرْحُومُونَ ، يُسِيئُونَ وَ
هامش
( 1 ) رجوع شود به فصل الوضّاع الصالحون از كتاب « أضواء » ص 138 .
( 2 ) چقدر خوب و لطيف شاعر دربارهء ايشان سروده است :زاهد چه بلائى تو كه صد دانهء تسبيح * از دست تو سوراخ به سوراخ گريزد
خلق از پى تو زار دويدن عجبى نيست * يك برّه نديدم كه كه ز سلّاخ گريزد( 3 ) الغِرّ : جوانى كه تجربه و خبرويّت ندارد . و مؤنّث آن را غِرّ و غِرَّة گويند و جمع آن أغْرار مىباشد .