اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً
« 1 »
« و ( بندگان رحمن ) آنانند كه مىگويند : اى پروردگار ما ! ببخش به ما از ازواجمان و از ذُرِّيَّاتمان كسانى را كه موجب ترى و تازگى چشمان ما باشند ، و ما را براى متّقيان امام و پيشوا قرار بده ! »
لفظ امام در اين آيه ، راجع به مطلق پيشواست كه البتّه در اينجا مراد مطلق پيشواى صالح مىباشد .
و مثل آيه :
فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
« 2 »
« پس با امامان كفر كشتار نمائيد ، زيرا براى آنان عهدى و سوگندى نيست ، به اميد آنكه ايشان دست بردارند . »
لفظ أئمّه در اين آيه نيز راجع به مطلق پيشواست كه البتّه در اينجا مراد مطلق پيشوايان كافر مىباشد .
و مثل آيه :
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ .
« 3 »
« روزى خواهد رسيد كه ما هر دسته از مردم را به واسطهء إمامشان مىخوانيم . »
لفظ امام در اين آيه نيز راجع به مطلق پيشواست . خواه پيشواى زشت كرداران كه مردم گنهكار را در روز بازپسين به وسيلهء آنها به دوزخ مىخوانند ، و خواه پيشواى نيك كرداران كه مردم صالح را نيز به وسيلهء آنها به بهشت گسيل مىدارند . البته لفظ امام در قرآن كريم هم به معناى امام به مفاد مصطلح شيعهء امامى مذهب نيز وارد شده است مثل آيه :
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ .
« 4 »
« و ( به ياد بياور اى پيغمبر ) زمانى را كه ابراهيم را پروردگارش به واسطهء كلمههائى
هامش
( 1 ) آيه 74 از سورهء 25 : فرقان .
( 2 ) آيه 12 از سورهء 9 : توبه .
( 3 ) آيه 71 از سورهء 17 : اسراء .
( 4 ) آيه 124 از سورهء 2 : بقره .