ارشميدس مىگفت : شماره ذرّاتى كه در جهان هست عدد 10 به توان 63 مىباشد . يعنى اگر عدد 10 را شصت و سه بار در خود آن ضرب كنيم شمارهء ذرّاتى كه در جهان هست به دست مىآيد .
در نظر ارشميدس ذرّه عبارت بود از كوچكترين جزء از مادّه كه ديگر نتوان آن را به دو قسمت كرد ، و به همين جهت آن را جزء لَا يَتَجَزَّى مىخواندند « 1 »
بنابر اين منطقىترين نظريّه راجع به شمارهء دنياهاى بزرگ و كوچك همان است كه جعفر صادق گفت و اظهار كرد كه غير از خدا كسى از تعداد آنها اطلاع ندارد ، و مفهوم ديگر اين نظريّه اين است كه نوع بشر قادر به إحصاى عوالم كبير و صغير نيست و نمىتواند آنها را بشمارد . « 2 »
از جعفر صادق پرسيدند : جهان چه موقع به وجود آمد ؟ !
او در جواب گفت : جهان پيوسته بوده است .
از او پرسيدند : تاريخ پيدايش جهان را بگو !
جعفر صادق جواب داد كه نمىتوانم تاريخ پيدايش جهان را بگويم ! . . . .
. . . . . خلاصه شيعيان مؤمن عقيده دارند كه جعفر صادق عليه السلام از تاريخ پيدايش جهان آگاه بوده است ، اما نخواسته كه آن را بگويد تا اينكه آشفتگى بين آدميان به وجود نيايد .
جعفر صادق عليه السلام گفته است كه اگر از امروز تا روزى كه من زنده هستم ، از من بپرسيد كه قبل از جهان چه وجود داشته است به شما مىگويم كه جهان وجود داشت . و اين موضوع به طور واضح مىرساند كه جعفر صادق جهان را ازلى مىدانسته است . « 3 »
بارى به واسطهء اين علوم بديعه است كه همين مؤلِّفين اين كتاب در فصلى
هامش
( 1 ) « مغز متفكّر جهان شيعه » به ترتيب صفحات 366 و ص 367 و 368 .
( 2 ) « مغز متفكّر جهان شيعه » به ترتيب صفحات 366 و ص 367 و 368 .
( 3 ) « مغز متفكّر جهان شيعه » ص 369 و ص 370 .