تا كنون بيش از دويست تاى آنها را كشف كردهاند ، مشغول مطالعه جهت ساختن يك « راديو تلسكوب » هستند كه وسعت دوربين آن مثل وسعت دوربينى باشد كه سى هزار متر ( سى كيلومتر ) عرض دارد .
مىگوئيم : مثل يك دوربين سى هزار مترى باشد ، نه خود آن . چون نمىتوان براى راديو تلسكوب دوربينى ساخت به وسعت سى هزار متر .
طرحى كه براى اين راديو تلسكوب عظيم در نظر گرفته شده به اختصار از اين قرار است كه يك عدّه آنتنهاى راديو تلسكوب در يك منطقه به شكل ( واى ) انگليسى و ( ايگرگ ) فرانسوى به اين شكل قرار بدهند كه هر يك از سه شاخهء ( واى ) يا ( ايگرگ ) بيست و يك كيلومتر باشد ، و آنتنها روى ريل به حركت درآيد ، به طورى كه بتوان آنها را به دلخواه در فواصل معيّن قرار داد .
مجموع اين آنتنها در سه امتداد بيست و يك كيلومترى داراى قوّهء بينائى يك آنتن راديو تلسكوب خواهد شد كه عرض آن سى هزار متر باشد . آن وقت اين راديو تلسكوب عظيم را متوجّه كوآزر مىكنند تا آن را بهتر ببينند .
منجمّين از قرن هيجدهم به اين طرف ، رفته رفته ، عادت كرده بودند كه از اجرام بزرگ و نورانى كه در جهان كشف مىشود حيرت ننمايند و ( اعداد نجومى ) آنها را دچار شگفت نكند .
مع هذا از سال 1963 ميلادى كه اوَّلين كوازر كشف گرديد عقل دانشمندان نجومى متزلزل شده است . و وقتى پشت راديو تلسكوب « آرسى بوئه » يك كوازر دور دست را مورد مطالعه قرار مىدهند ، سر را با دو دست مىگيرند كه مبادا عقل از سرشان برود و ديوانه شوند .
گفتيم : فاصلهء كوازرهاى دور دست با زمين 9 ميليارد سال نورى است ، در صورتى كه اينشتين مىگفت كه جهان وسعتى است كه پهناى آن ( يا قطر آن ) از سه ميليارد سال نورى تجاوز نمىنمايد . براى سنجش وسعت فضائى كه نور ، مدّت 9 هزار ميليون سال وقت صرف مىكند تا آن را بپيمايد كافى است كه فكر كنيم كه نور
امام شناسى (فارسى) — صفحة 187
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٨٧