قبلًا گفتيم : برحسب ترتيب برترى و تقدُّمى كه قائل شدهاند حروف رمزى با ترتيب ( ميم ، عين ، سين ) شيعهء اثنا عشرى و اسمعيليهء فاطمى را مشخّص مىكند . و ترتيب رمزى ( عين ، سين ، ميم ) مُشخِّص اسمعيليان اول ( اسمعيليانى كه به هفت نبرد سلمان رسالهء « امُّ الكتاب » معتقدند ) و اسمعيليّه « الَمُوت » مىباشند .
در حال دوم يعنى در ترتيب ( عين ، سين ، ميم ) سلمان يعنى حجَّت بر حرف ( ميم ) مقدَّم مىباشد .
جابر موجب اين نظم تقدّم و علّت برترى را به علّت تطبيق دقيق ارزشى مىداند كه ميزان سه حرف مورد گفتگو آن را منكشف كرده است . ( سين ) اين مجيد و پر افتخار كيست ؟
جابر هرگز نگفته است كه : منظور از إكسيرى كه منبعث از حقيقت الهى است و جهان خاكى را دگرگون خواهد ساخت ، امام منتظر مىباشد . ( اين فكر با انديشه معاد كه معتقد كليهء شيعيان است تطبيق مىكند . اما مفسران باخترى غالباً ميل دارند به آن « جنبهء سياسى » بدهند . )
منظور از « سين » عبارت است از « غريب » يا « يتيم » كه به همان معنى منزوى است . يعنى كسى كه با كوشش خويش راه رستگارى و حقيقت را يافته و كسى كه مقبول امام است . كسى كه نور پاك « عين » يعنى نور « امام » را به كلّيهء كسانى كه چون او غريبند مىنماياند . نور پاكى كه قانون « عذاب دوزخى » « 1 » أبدان و ارواح را منسوخ مىسازد . نورى كه از زمان « شيث » پسر « آدم » تا « مسيح » و از « مسيح » تا « محمَّد » صلّى الله عليه و آله و سلّم در سلالهء بشر سير كرده و در شخص « سلمان » انتقال يافته است .
علمائى كه از طريقهء كيمياگرى جابر پيروى نمودند
بارى « كتاب المجيد » بيان مىكند كه براى فهميدن آن كتاب و فهميدن نظم و
هامش
( 1 )( en-( Gehenne ) Jeعبرى آنGehinnon )در اصطلاح تورات به معناى دوزخ ( جهنّم ) و مجازاً به معناى « عذاب اليم » است . اين كلمه نام محلّى بود در بيت المقدّس كه لاشهها و كثافات را در آنجا مىسوزاندند و مركز دائمى آتش بود . بعدها مسيحيان كلمهء مزبور را به طور مجاز به معناى دوزخ و محلّ سوختن روح و جسم به كار بردند .