ترتيب همهء آن مجموعه ، بايد مانند خود جابر گرديد .
جاى ديگر در پردهء رمزى زبان حِمْيرَى ( عربستان جنوبى ) و زبان رمزى شيخى اسرارآميز كه آن زبان را به او آموخته بود ، به خوانندهء خود چنين مىگويد :
« هان اى خواننده ، با خواندن كتاب تاريخ شكل كلمات و تغييرات آن « 1 » برترى اين شيخ را خواهى شناخت آنچنانكه برترى مخصوص خود را خواهى شناخت . خدا مىداند كه : تو ، او ، يعنى آن شيخ هستى . »
شخصيّت جابر ، نه از مقولهء اساطير است نه از افسانهها ، بلكه شخص جابر بالاتر از شخصيّت تاريخى اوست .
« كتاب المَجيد » نمونه و الگو « 2 » بوده است امّا اشخاص متعدّدى اين مجموعه را تدوين نمودهاند ، و هر يك رسماً به نام جابر موضوع بيان را به منزلهء نمونه وانمود كردهاند .
اتّخاذ اين حالت وضع كيمياگرى است و مسير اين راه را با ذكر چند نام مشخّص مىسازيم :
مؤيّد الدِّين حُسَين طُغرايى شاعر معروف و نويسندهء كيمياگرى بود از اصفهان ( در سال 515 هجرى و 1121 ميلادى به قتل رسيد ) .
مُحْيى الدِّين احمد بونى ( متوفّى به سال 622 هجرى و 1225 ميلادى ) كه دويست اثر جابرى را مطالعه كرده بود .
امير مِصرى و أيدْمُور جلدكى « 3 » متوفّى به سال 743 هجرى و 1342 ميلادى ) و يا ( 762 هجرى و 1360 ميلادى ) كه غالباً در آراء خود به جابر استناد مىكند .
بين آثار متعدد جلدكى كتاب « البُرهان فى اسرار علم الميزان » مشتمل بر چهار جلد قطور است ( اين اثر بخصوص با زبان رمزى ، تحوّل روحى را با به كار بستن
هامش
( 1 )Morphlogie( 2 )Arch( 3 )type Aydamour