و همچنين علّامه در اوَّلين فصل از كتاب گفته است : در بيان نقل مذاهب :
اماميه قائل به عدل خدا و عصمت انبيا هستند
اماميّه معتقدند كه خداوند تعالى عادل و حكيم مىباشد . فعل قبيح بجا نمىآورد و در امر ضرورى و واجب اخلال به عمل نمىآورد . و جميع افعال او از روى غرض صحيح و حكمت واقع مىشود . و ظلم نمىكند . و كار عبث و بيهوده انجام نمىدهد . و او به بندگانش رئوف است ، آنچه بر ايشان به صلاح نزديكتر و نفعش بيشتر است مقدَّر مىنمايد . و خداوند ايشان را از روى اختيارشان تكليف نموده است نه از روى جبر و اضطرار . و آنان را وعدهء به ثواب داده است . و از عذاب بر حذر داشته است در سخنان انبياء و رسولانش كه همگى معصوم هستند به كيفيّتى كه بر پيامبران خطا و نسيان و گناه جايز نمىباشد ، و گرنه وثوقى به كارهايشان و سخنانشان ديگر باقى نمىماند و بنابراين ، نتيجه و ثمرهء بعثت منتفى مىگردد .
و پس از رسولان به پيرو ايشان امامانى را منصوب فرموده است . و لهذا اولياء معصومين خود را معيّن و نصب كرده است تا مردم از غلطشان و سهوشان و خطايشان مأمون باشند و بدين جهت منقاد و مطيع اوامرشان گردند . و اين به سبب آن است كه : خداوند تعالى عالَم را از لطف و رحمت خود خالى نمىگذارد ، و او چون رسول خود : محمد صلّى الله عليه و آله و سلّم را مبعوث كرد ، آن پيغمبر گرامى به وظائف رسالت قيام نمود و پس از خودش بر على بن أبى طالب عليه السّلام تنصيص فرمود . و پس از او تنصيص نمود بر پسرش الحسن الزَّكى ، و سپس بر الحسين الشَّهيد برادر او ، و سپس
هامش
اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً» ( آيه 24 از سورهء 4 : نساء ) و استمتاع حقيقت است در تمتّع و نكاح موقّت . و نيز در قرائت ابن عباسإِلى أَجَلٍ مُسَمًّى* وارد گرديده است . و اما اجماع پس خلافى در إباحهء آن نيست . و اين اباحه در زمان پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم و خلافت ابو بكر و مدّت مديدى از خلافت عمر استمرار داشته است . پس از آن عمر بر منبر بالا رفت و گفت : أيُّها الناس ! مُتْعَتان كَانتا على عَهْدِ رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم و أنا أنْهَى عنهما و اعَاقِبُ عليهما ! « اى مردم ! دو نوع متعه در عصر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم رواج داشته است و من از آن دو نوع متعه نهى مىكنم و بر بجاآورندهء آن حَدِّ زنا اجراء مىنمايم . »